Mon oncle un fameux bricoleur

Faisait en amateur

Des bombes atomiques

Sans avoir jamais rien appris

La Java des Bombes Atomiques - Boris Vian

Sevgili Okuyucu,

Sen bu notu aldığında ben çok uzaklarda olacağım.

***

İkinci sayımızla da karşına çıkmayı başardık. Edebiyatın sisli puslu koridorlarında kaybolmadık, hayat gailesi denilen bataklığa batmadık. Arada neler yaptık, şu halde?

Kendi hikayemi anlatsam herhalde bir fikir vermiş olurum. İki ayrı kıtada, üç ayrı ülkede ve dört ayrı kentte uzun yolculuklara eşlik etti bu sayının öyküleri. Her birinin üzerine notlar alındı. Kimisinin kurgusu hayranlık vericiydi, kimisinin anlatımı; kimisi ise... pek hayranlık verici değildi işin açıkçası. Ama tümü dikkatlice okundu ve değerlendirildi.

***

Ama sen bunları duymak istemiyorsun. Bütün editörler yukarıdaki satırları yazar zaten. İnanmayacaksın ama, ben de bunları bir başka edebiyat sitesinden çaldım; çünkü bunun senin için bir önemi olmadığını biliyorum. Sıkıcı bir yazıydı zaten, kimse tümünü okumamış, yukarıda alıntıladığım yere kadar bile gelememişlerdir.

Editörler, ünlülerin fotoğraflarını çekip de kendileri objektifin karşısında kalınca eli ayağına dolanan fotoğrafçılar gibi belki de. Okuyucunun, yazardan ne beklediği konusunda iyi kötü bir fikri var; ama, ya editörden bekledikleri? Belki de bekledikleri bir şey yok, gölge etmemelerinden başkaca. Ama oradalar. Sen karabiber ve krema soslu bir bifteği hayal edebilirsin; onun sana hatırlattıklarını, belki sevgilinle yediğin bir yemeği ya da belki sadece aldığın ilk lokmada ağzına yayılan o lezzeti... Ama tüm bunların arkasında kanlı gömlekli bir kasap olduğu gerçeğini gözünü kapayarak ne kadar inkar edebilirsin ki?

Sabırsızlanıyorsun, belki de sözü bir yere vardırmamı bekliyorsun. Yazık, istediğini elde edemeyeceksin; eğer o kadar yetenekli olsaydım editör değil yazar olurdum. Her editör gibi, bir kenara karaladığım şeyler var elbette. Utangaç bir şekilde, iyi yazdığına inandığım hatta bir iki kitabı yayınlanmış arkadaşlarıma gösterdiğim bir yığın saçmalık işte. Hepsi "Güzel olmuş, yazmaya devam et," diyor. Bu kelimeleri o kadar çok kişiye söyledim ki bu güne kadar, artık kendim inanmıyorum.

Sana söyleyecek bir şeyim yok galiba. Spotların altındaki 15 dakikamı yaşadım, şimdi sıra öykülerde. Son sözümde sevdiğim bir kitaptan aklımda kaldığı kadarıyla bir alıntı yapmamı hoş görürsün umarım: Biliyoruz, bunu biz de yazardık diyeceksiniz. Bundan kuşkumuz yok, sizi de en yakın zamanda okumak isteriz.

egemen i.

::::::::Kapakta kullanılan resimler::::::::

Boris Vian incelemesinde kullanılan resim Le petit cahier du grand Boris Vian adlı adresten alınmıştır.

Cyberpunk makalesindeki resim ise Stelarc'ın adresinden alınmıştır. Avustralyalı Stelarc, 'insan ve makineler arasındaki ilişki' denilen karanlık ormanda pek az kişinin adım attığı yerleri keşfe çıkmış bir performans sanatçısıdır ve çalışmaları Cyberpunk ile ilgilenen herkesin ilgisini çekecektir.

Diğer resimlerin kaynakları kısa süre içinde güncellenecektir.