"emin değilim anlaşılmak istediğimden" son sözü ile biten kitabın yazarına
ve
"biz denizi yaşayamayan bir ırkın ahvaliyiz ya belki buna inat denizlerde arıyorum karada bulamadığım ne varsa" fikrinin geçtiği öpülesi alına...

bir yolculuksa bu ve bu geminin bir seyir defteri varsa, ben ki en kendini bilmez kişi, buraya yazma imkanını elde ettiysem, içinde deniz geçmeli bu sayfaların.

yıllar önce okuduğum, bir yazı vardı. kuşun biri varmış. albatros olmadığına eminim, martı da değildi. denizin birgün biteceğinden korkarak aç susuz başında beklermiş. büyük gagalı bir kuş olmalı, biraz da saftorik ve hüzünlü.

içinde, dışardan bakıldığında asla anlaşılmayacak tutkuları barındıran, inatçı ve sebatkar tüm yaratıkları sevdim. cam fanuslarda özenle korunmaları ve o katıksız inadın arkasında durmak gerekliliğine inandım. belki ben de bir parça saftorik olduğum içindir.

2. sayı için hazırlanırken, sürekli bu durgun inadı düşündüm. korkak bir kuşun, saf haliye deniz kıyısında beklemesini anlamak için deniz kıyısında gezmek istedim ama bir takım "bağlarım" izin vermedi.

biri -ki korku türünün ustasıdır derler, ben diyenlerin yalancısıyım- "tarif edilemeyecek kadar korkunç" olarak tanımlar bazı olayları. bence en anlatılmaz korku, bir hayalin korkusudur. arabayı duvara çarpmak korkutmaz sizi, gerçektir. ama tülün kendi kendine kıpraşması, arabanın duvara çarpma ihtimali ya da sadece aklınızdan geçen bir kelime canınıza okuyabilir. okumasın.

siz onun yerine kitap okuyun. bir kaç kitabı yayın önünüze. benim gibi. sonra deyin ki "şunun içindeki şu olay ile, bunun sonundaki bu karakter şu 3.nün yaşadığı mekan birleşse ne güzel olurdu!". olasılıkla meydana gelecek şey kolaj bir canavardır. ona karşı yanınızda "saçma" bulundurun. çember ancak zıddı ile tamamlanır çünkü.

ola ki bir gün, "en güzel hikaye nasıl yazılır?" sorusunun cevabı olarak hayal ettiğiniz kolaj bir kahraman/karakter/canavar, elini kolunu değilse bile virgülünü noktasını sallayarak gelip karşınızda hazırol vaziyetinde durursa şaşırmayın.

o gerçek.

korkularınızın toplamı.

seyrettiğiniz denizin vücut bulmuş hali.

sakın "amanın gitti, gitti denizim, gitti, zaten bu olacak diye korkuyordum" diye ağlamayın. yapmayın bunu bana...

demiştim. anlaşılmak istediğimden emin değilim.

gulp!