Ne demeli. Uzun zamandır nete giremedim. Girmek istesem de olmadı. Kablo nete bir sürü para bayılıp abone olduğum günün akşamı ev sahibi eve geldi.

Ev sahibi," Yav Caner, kusura bakma ama amcam boşanıyor ve ona ev lazım. Ben de burayı uygun gördüm. Sizden evden çıkmanızı isteyeceğim."

Caner, "Yanlış söylediniz Ulaş Bey, oğlunuz değil miydi o?"

ES, " Ne?"

Caner, "Ne bileyim. Genelde Almanyadan oğlunuz gelir ya siz ev sahiplerinin, o yüzden şey ettirdim. En azından yaratıcı bir yalan bulmuşsunuz. Oğlunuz değil amcanız, hayal gücünüzü takdir ettim."

ES, "Ne demek şimdi bu?"

Caner, "Hiiç. Ben gidip ev bakayım kendime. Hadi size eyvallah."

Bu muhabbetin ardından başlayan ev arama, emlakçılarla kavga etme, kavga edemediklerimizle ağız dalaşı, ev bulma, taşınma, nakliyecilerin en sevdiğim eşyamı tablomu kırmaları, sınav haftası ve yeniden bir sürü para bayılıp yeniden kablo nete üye olma saçmalıklarından sonra şu an ilk kez nete giriyorum neredeyse ve maalesef çok şey kaçırdım.

Zifir almış başını yürümüş. Herkes bahsediyor Zifir için ne yaptıklarından. Bende itiraf ediyorum bu süre zarfı içinde Zifir için bir şey yapmadım yapamadım. Ama yazdım bir öykü bitirdim, birini yarıladım. Birazdan yeniden yazılarıma döneceğim. Zaten internet tasarımından bilgisayar dilinden pek anlamayan biri olarak pek faydam dokunmaz size. Anca başınıza bıdırdayabilirim. “ Şunu şöyle yap, bunu böyle. Hadi oturmaya mı geldik? ”

Yarın son sınavıma gireceğim heyo! Rusça. Çalışmak ya da çalışmamak arasındaki derin uçurum arasında sıkışıp kalmış vaziyetteyim. Umarım çalışırım.

Ben de sanırım şimdi toz olmalıyım. Yazacak yazılarım, izlenecek filmlerim, peşinde koşulacak kızlarım var. Bir de belki, azıcık bir belki ders çalışırım.

Artık 10 Nisan saat 03:16. Caner Can

Evet, ders çalıştım. Dışarı çıkıp gezip tozmak isteyen Caner'i susturup, Rusça çalıştım. Sonra da Tüfek isimli yeni eserimin(!) taslağını bitirdim. Onun ardından da JackAss The Movie'yi seyrettim. Ne güzel şeyler yapıyor o amcalar öyle yahu.

Bilgisayar masamın( aynı zamanda çalışma ve yemek masam) üzerinde üç tane küçük top duruyor. İki haftadır bir illet aldı beni. Canım sıkıldıkça, stres oldukça onları alıp üçünü birden havaya atıp çeviriyorum cambaz misali. İyi de geliyor hani, el göz kombinasyonları gelişiyor. Yakında dörtlüye başlayacağım.

Neyse daha fazla saçmalamadan Tüfeğime döneyim de, iyi bir şeyler yapmış olayım.

Darsvidenya! (Rusça çalıştığımı söylemiştim)